Hi, ik ben Julia en ik ben autistisch. Ik heb sinds ongeveer een maand een vaste relatie en ben nu zo’n twee maanden met deze persoon aan het daten en in contact. Ik ben erg blij met mijn relatie en met hoe het nu gaat, maar zeker in het begin liep ik—ook door mijn autisme—tegen bepaalde dingen en patronen aan waar ik mijn weg in moest vinden.
In deze blog wil ik op een aantal van die dingen ingaan, in de hoop dat mijn verhaal, tips en ervaringen iemand anders herkenning geven of misschien zelfs helpen.
Het gene waar ik vooral op wil ingaan is zwart-wit denken, iets wat ik zelf sterk ervaar en wat veel voorkomt bij autistische mensen. Bij mij uitte dit zich vooral in het begin van mijn relatie: ik ging van 0 naar 100 in mijn hoofd. Alles-of-niets. Dat kan intens zijn, zeker als een partner weinig kennis heeft van autisme of van dit soort denkpatronen.
Ik merkte dat ik in het begin heel snel ging: ik vond mijn partner zo leuk dat ik eigenlijk meteen alles wilde. Dat kan fijn zijn en een manier om liefde te uiten, maar het is vaak niet gezond. Als je alles in je hoofd perfect maakt, blijft er weinig ruimte over voor feedback, minder leuke momenten of realistische verwachtingen. Daardoor kun je ook snel weer in een diep gat vallen zodra iets niet ‘perfect’ loopt, en schiet je dus weer van 100 terug naar 0.
Wat mij hierin het meest heeft geholpen, is praten. Dat klinkt simpel, maar dat is het niet altijd. Je kwetsbaar opstellen tegenover iemand bij wie je eigenlijk vooral je leukste kant wilt laten zien, kan lastig zijn. Toch is het precies dat gesprek dat mij heeft geholpen om samen een gezonde relatie op te bouwen.
Door te vertellen over mijn denkpatronen, angsten en hoe mijn autisme hierin werkt, kon mijn partner gaandeweg beter begrijpen wat er in mij omgaat en er rekening mee houden. Dat gaf ons allebei meer rust.
Wel is het belangrijk dat je in dat proces in contact blijft met je partner — een relatie doe je samen. Ik merk bij mezelf dat ik soms zo in mijn eigen emoties kan zitten, dat ik onbedoeld vergeet om ook stil te staan bij hoe híj zich voelt. Wat mij helpt is regelmatig bewust aan hem te vragen hoe hij zich bij dingen voelt en wat iets met hem doet, en hem daar echt de ruimte voor te geven.
Zo kun je elkaar steunen, blijf je in verbinding en blijft de relatie ook gelijkwaardig.
hieronder ook nog een aantal van mijn schilderijen van de afgelopen tijd :)
mocht je meer hiervan willen zien kan je mij altijd op mijn kunst- Instagramaccount waarop ik alles post volgen:
@tekeningenenmeer
Reactie plaatsen
Reacties
Mooi 👍🏻 Julia ,ik ben blij 🙂 voor je.
Goede inzichten!
Mooi geschreven Juul, ik vind het echt knap hoe je jezelf zo goed uit en reflecteert. Ik ben trots op jou 😘